10(0)1 nights!

Ik heb inmiddels al redelijk wat van de wereld gezien en vond het hoog tijd om alles weer eens over een andere boeg te gooien. Ik begon genoeg te krijgen van Azië en was wel toe aan iets anders. Australië stond voor de deur, maar eerst zou ik dit deel van mijn reis nog op een passende manier afsluiten: met vipassana.

Vipassana? Ik hoorde er toen ik nog in India was de eerste keer van. Het werd me uitgelegd als tien dagen mediteren en niet praten. ‘Dat kan ik nooit!’ riep ik meteen. Ik en niet praten, zie je het voor je? Nog diezelfde avond veranderde ik van gedachte. Vipassana klonk wel als iets dat voor iedereen goed is om ooit een keer te doen. Ik wilde het ook zeker zelf een keer proberen, maar dan wel pas over tientallen jaren. De afgelopen maanden hoorde ik af en toe weer wat over meditatie en zelfs specifiek over vipassana. Langzaam maar zeker veranderden de tientallen jaren in maanden en toen zelfs in weken. Uiteindelijk meldde ik me aan voor een cursus in Maleisië, die enkele dagen voor mijn vlucht naar Australië zou eindigen.

Tijdens de vipassana kwam ik er al gauw achter dat het niet communiceren nog wel te doen was. Wat ik echt lastig vond waren het stilzitten en je continu op jezelf concentreren. Dag na dag ging het me beter af en stukje bij beetje kon ik me beter concentreren, lukte het me zelfs om stil te zitten en werd ik me steeds bewuster van mezelf en ook mijn omgeving. Ondertussen leerde ik ook nog om mijn gevoelens uit te balanceren en dat alles tijdelijk is. Het leek wel alsof ik nu door míjn wereld aan het reizen was.

Na tien dagen mediteren mocht ik weer terug de bewoonde wereld in. Ik besloot al vrij gauw dat ik niet meer naar Australië zou gaan. Tijdens mijn hele reis heb ik al moeite gehad met de afweging tussen het reizen en aan een carrière beginnen. Hoe langer ik verder bleef reizen, hoe lastiger het zou worden om een leuke baan te vinden. Ik had bovendien behoefte aan een vastere woonplek en mensen om me heen die ik wat langer kende dan een paar dagen. Ik hoopte beide in Australië te kunnen combineren, maar dat bleek vrijwel onmogelijk. Uiteindelijk besloot ik om een vlucht naar Nederland te boeken. Toch maar wel.

Een paar weken later landde ik zwijgend op Schiphol. Nog steeds heb ik lang niet de hele wereld gezien en zijn er nog zoveel plaatsen waar ik heen wil, maar voorlopig is er ook in Nederland nog genoeg te zien en te beleven. Ik ben nu eerst maar eens op zoek naar een baan en een appartement. Een nieuwe uitdaging, daar was ik wel aan toe en ik vind het heerlijk om weer omringd te zijn door mijn familie en vrienden. Een nieuwe, maar tegelijkertijd vertrouwde wereld.

De meditatiehal waar ik urenlang in stilte gezeten heb